Përshkrim
Njëzet e pesë ese të shkruara ndër vite, botuar kryesisht te revista “Peizazhe të fjalës”. Argumentet shkojnë nga transplanti i organeve tek autofiction-i, nga boksi te rima, nga xhudoja te romani policor, nga ballina e librave te futbolli e me radhë; dora që i shkruan është e lehtë, nganjëherë hezituese, hokatare; shprehja më e zakonshme e stampuar në fytyrën e atij që shkruan dhe, besohet, edhe të atij që lexon, është buzëqeshja e hidhur; mendja është ajo, devijuesja, e atit të përbashkët Montaigne, si, për shembull, në esenë që rrëfen fazat e zhvillimit të fetusit në barkun e nënës, por që gjen kohë të diktojë edhe receta të gatimit të placentës (për të lëpirë gishtat).”
